سواد رسانه اي متشكل از دو عبارت است:«سوا» و «رسانه».

برگرديم به دوران كودكي وروزهاي اول مدرسه ،زماني كه به مدرسه مي رفتيم تا «خواندن ونوشتن »را ياد بگيريم وديگر «بي سواد»نباشيم .در مدرسه ابتدا حروف الفبا را ياد گرفتيم،يعني نسبت به شكل حروف ،صداي آنها ونحوه نوشتن آنها «دانش» پيدا مي كرديم. سپس «مهارت»كنار هم گذاشتن حروف وخواندن وهجّي كردن كلمات راياد مي گرفتيم وبعد از مدتي «كاربرد»كلمات در ساختن جمله ها وخواندن ونوشتن متون مختلف را آموختيم وبدين ترتيب «با سواد شديم»!مجموعه اي از دانش در كنار مهارت ها به اضافه كاربردها در كنار هم، ما را باسواد كرد.

رسانه وسيله اي است كه فرستنده به كمك آن پيام خود را به گيرنده منتقل مي كند.رفته رفته ابزارهاي ارتباطي گسترش پيدا كرد ودر عصر حاضر با ظهور رسانه هاي چاپي و الكترونيكي ،رسانه هاي جمعي شكل گرفتند.مهم ترين تفاوت رسانه هاي امروزي آن است كه مي توانند پيام  هاي خود را باسرعت زياد به طيف وسيعي از مخاطبان برسانند.

همانطور كه سواد خواندن ونوشتن به ما كمك مي كند تا بتوانيم انواع جملات ساده وپيچيده رابفهميم ومعناهاي متفاوتي از آن برداشت كنيم ،سواد رسانه اي هم مهارتي است كه با يائگيري آن مي توانيم انواع رسانه ها وتوليدات رسانه ي  را درك وتفسير وتحليل كنيم. هر رسانه مجموعه اي از نشانه هاي خاص خود را دارد كه شناخت اين نشانه ها در باسواد شدن مانقش مهمي را ايفا مي كند.